poniedziałek, 16 grudnia 2019

Terra insecta. Planeta owadów. Anne Sverdrup-Thygeson

TYTUŁ: Terra insecta. Planeta owadów
AUTOR: Anne Sverdrup-Thygeson
WYDAWNICTWO: Wydawnictwo Literanova
GATUNEK: literatura współczesna
STRON: 256
DATA PREMIERY: 3 kwietnia 2019


Zdjecie autorskie Iza w labiryncie książek


Dziś o tych okropnych robalach, jak się je często określa.
Choć sięgałam po nią z niewielką obawą, to dosyć szybko okazała się ona przedwczesna.
Autorka jest profesorem na Norweskim Uniwersytecie Nauk Przyrodniczych. Kocha swoją pracę, prowadzi blog i audycie w radiu oraz napisała książkę. Moja obawa dotyczyła tego, czy biolożka nie zamęczy zwykłego czytelnika specjalistycznymi określeniami. Ale udało się! Poradziła sobie doskonale.

Autorka podzieliła tematykę na dziewięć rozdziałów. Jest o jedzeniu, o seksie, o współżyciu z innymi stworzeniami i ludźmi itd. Mnóstwo ciekawostek, które czyta się z zapartym tchem. 
Jest też sporo o historii tych małych zwierzątek, jak np. sobie radziły w ciągu tysięcy lat, jak się przystosowywały do zmieniających się warunków na Ziemi i jak potrafią być sprytne, aby przeżyć.

I choć nie przepadam za nimi i nie zwracam na nie w życiu codziennym uwagi, to okazuje się, że bez nich nasz ekosystem mógłby okazać się niewydolny, jeśli by się nie załamał.
Autorce udało się tak przedstawić tę tematykę, że czytałam z zaciekawieniem. Przystępny język zdecydowanie w tym pomógł tak samo jak mnogość porównań i zabawnych stwierdzeń. Spomiędzy wierszy dało się wyczuć, że pisarka świetnie wie o czym pisze i że sprawia jej to przyjemność. Miałam wrażenie, że chce w czytelniku zaszczepić swoją miłość do tych drobnych stworzeń.I tu poniosła klęskę ;) Choć są pożyteczne, to i tak ich nie polubię.

Podsumowując: napisana przystępnym językiem i zawierająca mnóstwo ciekawostek z życia owadów książka, którą może przeczytać i młodszy, i starszy czytelnik.

PS I po tej lekturze stwierdzam, że Ziemia to rzeczywiście jest planeta owadów, jak wskazuje tytuł. To my mieszakmy u nich, a nie odwrotnie. Należy o tym pamiętać.

Polecam.

Egzemplarz recenzyjny dzięki uprzejmości Wydawnictwa Znak Literanova


Zdjęcie autorskie Iza w labiryncie książek

niedziela, 15 grudnia 2019

Best Seler i tajemnica rodu Kokosów. Mikołaj Marcela

TYTUŁ: Best Seler i tajemnica rodu Kokosów
AUTOR: Mikołaj Marcela
WYDAWNICTWO: Wydawnictwo Literackie
GATUNEK: polska literatura dla dzieci 
STRON: 200
DATA PREMIERY: 25 września 2019 roku
CYKL: Best Seler (tom 2)

Zdjęcie autorskie Iza w labiryncie książek


Kiedy w czerwcu 2018 roku przeczytałam cześć pierwszą pt Best Seler i zagadka znikających warzyw byłam zachwycona. Wiedziałam, że po kolejne części z pewnością sięgnę.

W tym tomie spotykamy szeryfa Best Selera, który ma rozwiązać zagadkę w Owocowicach. Tym razem znika Wiórka Kokos. Nasz nieustraszony szeryf będzie musiał rozwiązać niejedną tajemnicę. A co odkryje? Przeczytajcie sami.

Tak samo, jak i w poprzedniej części fabuła poprowadzona świetnie, zainteresowanie nie słabnie wraz z przerzucanymi kartkami, bohaterowie nietuzinkowi o ciekawych nazwach jak Anton Antonówka, Yoko Kokos czy Giorgio Ananas. Lekki styl przedstawienia historii i wyśmienite poczucie humoru sprawiają, że młodzi czytelnicy będą zachwyceni. Do tego zagadka kryminalna, którą trzeba rozwiązać i mnóstwo odniesień do literatury zapewnią, że z książką trudno będzie się rozstać. A zaskakujące zakończenie spowoduje u młodego czytelnika efekt „wow". 
Polecam czytać z dzieckiem. Dorosły czytelnik znajdzie tam mnóstwo nawiązań do sztuki czy filmu. A do tego „przemycone" lekcje na tematy owocowo-warzywne i nie tylko. Nie będę pisać, żeby nie psuć frajdy z ich szukania. Ja znalazłam też sporo tematów do przemyśleń. I nie tylko na tematy żywieniowe. Polecam uwadze.

Pozostaje pod ogromnym wrażeniem wyobraźni autora. 
Na uwagę zasługuje też szata graficzna autorstwa Małgorzaty Filis.

Polecam. I niezmiennie pozostaje w zachwycie.

piątek, 13 grudnia 2019

Niedźwiedzica z Baligrodu i inne historie Kazimierza Nóżki. Marcin Szumowski.

TYTUŁ: Niedźwiedzica z Baligrodu i inne historie Kazimierza Nóżki
AUTOR: Marcin Szumowski.
WYDAWNICTWO: Oficyna 4eM
GATUNEK: literatura faktu 
LICZBA STRON: 304
DATA PREMIERY: 24 kwietnia 2019 roku 
CYKL: Inne historie Kazimierza Nóżka (tom 1)


Zdjęcie autorskie Iza w labiryncie książek




To jest jedna z tych książek, które działa na stęsknioną duszę jak plaster miodu.
Tak, jestem od lat zakochana w Bieszczadach i kiedy nadchodzą ciemne i ponure wieczory grudniowe, to moja tęsknota przybiera na sile. I wtedy szukam książek, które pozwolą mi przetrwać ten trudny okres. I trafiłam na idealny plaster...

Niedźwiedzica z Baligrodu i inne historie Kazimierza Nóżki to pozycja obowiązkowa dla wszystkich, którzy kochają tę część Karpat. Ale nie tylko. To jest książka polecana dla tych którzy jeszcze nigdy nie byli w tej części Polski. Po przeczytaniu tych opowieści ma się ochotę spakować plecak i ruszyć w drogę. 
Autor, Marcin Szumowski, to dziennikarz telewizji Polsat. Autor cyklu różnych przyrodniczych programów i miłośnik Bieszczad.
Tytułowy Kazimierz Nóżka to leśniczy leśnictwa Polanki. Współtworzy wraz z Marcinem Sceliną profil nadleśnictwa Baligród na Facebooku.

Obaj panowie prowadzą ciekawe rozmowy. Ale zdecydowanym pionierem w gawędziarstwie jest leśnik. Podczas czytanie czułam się jakbym siedziała z nim przy herbatce i słuchała jego historii.
Ma niesamowity dar opowiadania. Czytelnik zapomina o całym świecie. 
Nóżka, który urodził się i mieszka w Bieszczadach całe życie w niesamowity sposób snuje swoje opowieści. Są oczywiście historie o lesie, o zwierzętach je zamieszkujących, o ludziach, których los rzucił w ten zakątek Polski, są opowieści o przyrodzie, a także o historii tych terenów.  A także o kuchni i jej smakołykach.
Z tych informacji wyłania się niesamowita miłość do opisywanych terenów. Ale także ogromna wiedza i pokora dla otaczającego świata. 

Jestem przekonana, że każdy, kto przeczyta tę książkę zechce pojechać w Bieszczady. A ten, kto już zna tę część Polski z chęcią powróci do swoich wspomnień. I z przyjemnością poczyta o tym, co już poznał.

Dodam tylko gwoli wyjaśnienia, że to nie jest przewodnik. To zbiór historii, które snuje leśnik kochający Bieszczady.

Polecam.

P.S. Zwróć uwagę, czytelniku, na zdjęcia w tej książce. Magiczne!

Zdjęcie autorskie Iza w labiryncie książek


niedziela, 8 grudnia 2019

Szofer upadłych królów. Stanisław Figiel

TYTUŁ: Szofer upadłych królów
AUTOR:Stanisław Figiel
WYDAWNICTWO: Wydawnictwo Novae Res
GATUNEK: literatura współczesna
STRON: 235
DATA PREMIERY: kwiecień 2019



Zdjęcie autorskie Iza w labiryncie książek




To moje pierwsze spotkanie z autorem. 

Spójrzmy co sam autor pisze o swojej książce:

"Fabuła powieści jest oparta na faktach historycznych. W głównym wątku, a także w epizodach oprócz bohaterów fikcyjnych występują postacie historyczne. Główny bohater jest Polakiem, ale większość akcji rozgrywa się w .. królestwie Albanii bezpośrednio przed II wojna światową (od października 1937 do kwietnia 1939 - t.j. inwazji włoskiej i ucieczki rodziny królewskiej)".

Polski inżynier, Franciszek Wierzbicki, pracujący dla koncernu Fiata, zostaje wysłany do Albanii. Ma dostarczyć 3 limuzyny i przeszkolić personel. Ma też dbać o auta i zapewnić serwis. Ma sprawdzić jak sprawują się samochody w tak ekstremalnych warunkach. Nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie to, że jest rok 1937 i sytuacja geopolityczna w Europie jest niestabilna.

Autor, Stanisław Figiel, to miłośnik gór, który ma swoim koncie kilka przewodników turystycznych jak np. o Rumunii czy Beskidzie Żywieckim. Tym razem podjął się opowiedzenia się historii, która miała miejsce w latach trzydziestych XX wieku.

Poznajemy historię Albanii, kraju, którego dzieje są mało znane.
Dostajemy sporą dawkę wiedzy z zakresu motoryzacji. 
Podziwiamy wraz w Wierzbickim piękno przyrody i niezwykłość krajobrazu.
Obserwujemy zmiany w tym górzystym kraju, a także możemy przyjrzeć się tradycji bałkańskiego państwa.
Jesteśmy świadkami zmian jakie zachodzą w Albanii, jak i w całej Europie w latach 30 XX wieku.

Książka napisana jest w sposób rozbudzający ciekawość, plastycznym językiem, bez zbędnych dłużyzn. Czyta się z przyjemnością i z zainteresowaniem. Autor w świetny sposób wplótł dużo informacji z zakresu historii Albanii i motoryzacji. A ja się nawet nie zorientowałam, że przyswoiłam sporo faktów historycznych. 

Znalazłam dwa minusy: książka za szybko się skończyła i zabrakło mi zdjęć tego niezwykłego kraju. Kraju, który tak ciekawie opisał Figiel i który bym z chęcią odwiedziła zaczynając od wędrówki palcem po mapie. A map ani zdjęć w tej pozycji nie znalazłam. A byłby ciekawym dodatkiem do treści.

Polecam :)

Zdjęcie autorskie Iza w labiryncie książek





Egzemplarz recenzyjny dzięki uprzejmości Wydawnictwa Novae Res

sobota, 7 grudnia 2019

Niepokorne damy. Kobiety, które wywalczyły niepodległość. Prawdziwe historie. Kamil Janicki

TYTUŁ: Niepokorne damy.
 Kobiety, które wywalczyły niepodległość. Prawdziwe historie.
AUTOR: Kamil Janicki
WYDAWNICTWO: Znak Horyzont
GATUNEK: literatura współczesna/faktu
STRON: 400
Data premiery: 14 listopada 2018





Ta książka to przykład na to, że nawet jeśli książka nie spełniła oczekiwań, to i tak okazała się bardzo dobra. 

Po przeczytaniu tej pozycji doszłam do wniosku, że zanim przystąpi się do lektury, to należy się zastanowić co znaczy słowo niepokorne. Ale nie w odniesieniu do współczesnych kobiet, ale do pań, które żyły w dwudziestoleciu międzywojennym. Jest to kluczowe zagadnienie, żeby dobrze zrozumieć tę książkę. Bo pozycja kobiet zmieniała się na przestrzeni lat. I, to co dla nas jest oczywiste nie było już tak oczywiste 80 lat temu.


Dziś kobieta może robić praktycznie co chce, nie ma żadnych ograniczeń. Może pracować albo nie, może głosować w wyborach, wybrać sobie męża albo nie, może być pilotem albo lekarzem. Ale nie zawsze tak było. W okresie międzywojennym kobieta przechodziła spod opieki ojca pod opiekę męża, miała być dobrą żoną i matką i zajmować się domem. Co prawda już w 1918 roku Polki uzyskały prawa wyborcze i konstytucja marcowa z 1921 roku stwierdzała, że wszyscy obywatele są równi wobec prawa, to jednak społeczeństwo nie było tak chętne do zmian. Polska dopiero co odzyskała długo wyczekiwaną niepodległość.

Niepokorne damy Janickiego to: Aleksandra Szczerbińska, Maria Piłsudska, niechciane walkirie, żołnierki. Kobiety, które chciały żyć po swojemu i w oczach społeczeństwa dostały etykietkę niepokorne. Szmuglowały broń, przebierały się w wojskowe mundury i ruszały w okopy. Przemycały naboje i dokumenty w bieliźnie, uczestniczyła w życiu politycznym, choć nieoficjalnie. Wielokrotnie aresztowane i brutalnie przesłuchiwane, nie złamały się i nie wydały nikogo.

I choć, dla mnie, za dużo razy pada słowo Piłsudski, to jestem zdania, że warto przeczytać tę książkę. Kiedy zaczynałam czytać, to myślałam, że Janicki przejrzał całą historię Polski zaczynając od chrztu Polski. Dlatego zdziwiłam się, że skupił się na dwudziestoleciu międzywojennym. Stąd moje początkowe rozczarowanie. Ale, kiedy odsunie się osobę Marszałka i skupi na roli kobiety na przestrzeni lat, to wychodzi ciekawa lektura, która skłania do refleksji i rozmyślań. 

Podsumowując: polecam przeczytać, aby mieć materiał do przemyśleń nad rolą kobiety na przestrzeni lat.

Polecam.

Egzemplarz recenzyjny dzięki uprzejmości Wydawnictwa Znak Horyzont

piątek, 6 grudnia 2019

Dzieci Aspergera. Medycyna na usługach III Rzeszy. Edith Sheffer

TYTUŁ: Dzieci Aspergera. 
Medycyna na usługach III Rzeszy
AUTOR:  Edith Sheffer
WYDAWNICTWO: Wydawnictwo Poznańskie
GATUNEK: literatura faktu
STRON: 432
DATA PREMIERY:  4 września 2019



Zdjęcie autorskie Iza w labiryncie książek





Książka ta należy do tematyki po którą najczęściej sięgam. Czytam od bardzo dawna o drugiej wojnie światowej, ale ostatnio zainteresowałam się bardziej kwestią akcji T4 i innymi aspektami "higieny rasowej" Trzeciej Rzeszy. Ta pozycja dotyka kwestii szczególnie wrażliwej, bo dzieci niepełnosprawnych, czyli osób najbardziej bezbronnych.
Zanim zaczniesz czytać, to przedstawię Ci pokrótce dwie ważne postacie. Nie jest bez znaczenia, że autorka, Edith Sheffer, jest historyczką zajmującą się Niemcami i Europą Wschodnią. Pracuje w Instytucie Studiów Europejskich na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley.
Natomiast Hans Asperger był austriackim lekarzem pediatrą i psychiatrą. Od jego nazwiska pochodzi nazwa zaburzenia Zespół Aspergera. I od tego trzeba zacząć...

Autorka z dużą dokładnością pokazuje jak współpracowała machina nazistowska z medycyną. Zgodnie z higieną rasy dzielono ludzi chorych na tych, których można uleczyć i oddać na łono społeczeństwa i tych, którzy trzeba z tego łona wyeliminować jako nieproduktywnych członków społeczeństwa. Hans Asperger należał do tych lekarzy, którzy, niczym Mengele na oświęcimskiej rampie, decydował kto ma żyć, a kto na to życie nie zasługuje. Rokujących nadzieję na wyzdrowienie zostawiano w szpitalu i poddawano leczeniu bądź terapii, a beznadziejne przypadki, według Aspergera i innych lekarzy, odsyłano do kliniki w Spiegelgrund. Ośrodek ten realizował program eutanazji i działał w ramach akcji T4.
Sama osoba Aspergera jest ukazana wielowymiarowo. Ale, i to trzeba oddać autorce, sama lekarza nie ocenia. Przedstawia bardzo dobrze rozbudowane tło historyczne i jak i uwarunkowania społeczno-polityczne. Asperger z jednej strony był żarliwym katolikiem, nigdy nie zapisał się do NSDAP i w czasie pokoju dużo czasu poświęcał dzieciom. Ale dał się zmanipulować nazistowskiej ideologii i wplątać w teorię realizacji higieny rasowej. Wraz z całym personelem medycznym dokonywał selekcji dzieci i wysyłał je na śmierć.
Mnie najbardziej, chyba, zadziwiła informacja nie ta, że skazywał niepełnosprawne dzieci na śmierć, ale ta, że nie poniósł żadnej kary za swoje czyny i do końca wykonywał swój zawód. Czyli pracował w szpitalu i leczył dzieci. Zmarł w 1980 roku w wieku 74 lat.

Autorka przedstawiła samego Aspergera, jak i cały kontekst ideologii nazistowskiej w sposób przystępny i ciekawy. Dla osób nieobeznanych z tematem będzie to niesamowite źródło informacji. Dla osób, którzy już zaznajomieni będzie to ciekawe usystematyzowanie wiedzy.
Wszystkim zainteresowanym akcją T4 polecam inne książki w tej tematyce: Obciążeni Gotz Aly, czy Wybrańcy Steve Sem Sandebrg.

Mnie niezmiennie zadziwia jak mogło w Europie, w XX wieku, w kraju cywilizowanym jakim były Niemcy dojść do takich sytuacji, że człowiek wykształcony jakim jest lekarz decyduje o życiu bądź śmierci takiej ilości niewinnych dzieci. W biały dzień i w białym kiltu. Na tak masową skalę. Na osobach najsłabszych i najbardziej bezbronnych. I nikt nie stanął w ich obronie. Dobrze, że autorka nie pozwoliła, aby odeszły w niepamięć.

I ostatnia refleksja na koniec. Czy Asperger osiągnąłby tyle w swoim zawodzie gdyby nie doświadczenia podczas wojny? I gdzie zaszłaby jego kariera gdyby nie działania w ramach akcji T4? Czy kiedykolwiek myślał o tych dzieciach, którym nie dał szans na wyleczenie i rozwój?

Polecam.

Egzemplarz recenzyjny dzięki uprzejmości Wydawnictwa Poznańskiego

wtorek, 3 grudnia 2019

Powódź. Paweł Fleszar

TYTUŁ: Powódź
AUTOR: Paweł Fleszar
WYDAWNICTWO: Księży Młyn Dom Wydawniczy
GATUNEK: kryminał
STRON: 212
DATA PREMIERY: 24 października 2019


Zdjęcie autorskie Iza w labiryncie książek


Powódź to debiut autora na oficjalnym rynku wydawniczym. Ten krakowski dziennikarz wydał wcześniej powieść pt. Wyśniona jedenastka, która została wydana tylko w formie elektronicznej.
Rok 2019 zdecydowanie należy u mnie do polskich pisarzy. Nie znam przyczyny, ale w tym roku przeczytałam najwięcej książek piszących współcześnie twórców. A do tego lubię dawać szansę debiutantom, bo wtedy nie wiem czego się spodziewać. I tym sposobem sięgnęłam po tę książkę.

W tej książce zwróciłam uwagę na trzy warstwy. Każda inna i każda ciekawa.

Głównym wątkiem jest samobójstwo Jakuba, z którym nie może pogodzić się i uwierzyć jego przyjaciel Kris. Przyjeżdża do Krakowa, aby bliżej przyjrzeć się całej tej sprawie. W trakcie poszukiwań wyjaśnienia tej sprawy poznaje dwójkę nastolatków, którzy przyłączają się do niego. Co odnajdzie przyjaciel z dzieciństwa Kuby i czy to będzie to, czego oczekiwał? Jak dobrze znał swego kumpla i czy zabawy z dzieciństwa będą miały znaczenie? 
W trakcie czytania nasuwa się mnóstwo pytań. Towarzyszyłam Krisowi w poszukiwaniach i z każdym odkrytym fragmentem tej kryminalnej zagadki moje oczy robiły się coraz większe ze zdziwienia. Niektóre fragmenty czytałam z niesmakiem. Autor świetnie poprowadził fabułę. Moja ciekawość była rozbudzona, a niedowierzanie nie pozwalało przerwać czytania. 

Drugim wątkiem jest wątek osobisty Kris i jego młodych partnerów w śledztwie. Niestety, ja nie zawsze lubię wątki romansowe i młodzieżowe w kryminałach. Dla mnie zbędne, ale pewnie znajdą się tacy czytelnicy, którzy docenią te kwestie. Nastolatkowie, choć tutaj bardzo pomocni, to jednak dla mnie mało wiarygodni, a niektóre zachowania Krisa dla mnie są nie do przyjęcia.

Trzecia kwestia to tytułowa powódź. Do Krakowa zbliża się wielka woda, trwają przygotowania na jej przyjście. Kto pamięta wielką powódź z 1997 roku, ten z pewnością będzie mógł sobie wyobrazić co czeka miasto Kraka. Choć dla mnie tytuł jest wieloznaczny. Nie napiszę nic więcej, niech każdy czytelnik sam odszuka powiązań.

Kolejnym motywem na który zwróciłam uwagę, jest umieszczenie na początku każdego rozdziału kartki z kalendarza i wycinków prasowych. Pierwszy raz się z czymś takim spotykam i polecam zwrócić na nie uwagę w trakcie czytania, a już w żadnym razie nie omijać! Po zakończeniu lektury docenicie te fragmenty. Mają znaczenie.

I jest jeszcze coś, co bardzo mi przypadło do gustu. To nawiązania literacko-muzyczne. Są ciekawe i umiejętnie wplecione w fabułę. Są mi one znane i lubiane, a odszukanie ich pozostawiam czytelnikowi.

Pojawiają się w tym kryminale dwa zagadnienia, nazwijmy je, edukacyjne. Nie mogę napisać więcej żeby nie zdradzać ISTOTNYCH wątków fabuły, ale ja bym je nazwała zagadnienia informatyczne i społeczne.

A zakończenie? Oj, to będzie zaskoczenie jakich mało. Dla mnie rewelacja!

Podsumowując: dobrze skrojony kryminał, ciekawie poprowadzona fabuła, interesująco przedstawiony wątek tytułowej powodzi, świetnie przemycone zagadnienia informatyczne i społeczne oraz zaskakujące zakończenie.

Polecam.


Zdjecie autorskie Iza w labiryncie książek



Kruchy lód. Krzysztof Bochus

    TYTUŁ :   Kruchy lód AUTOR :  Krzysztof Bochus  WYDAWNICTWO : Skarpa Warszawska GATUNEK:  kryminał STRON : 368 DATA PREMIERY:  13 marca ...