Pokazywanie postów oznaczonych etykietą nagroda Nobla. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą nagroda Nobla. Pokaż wszystkie posty

wtorek, 25 stycznia 2022

Pasja i geniusz. Kobiety, które zasłużyły na nagrodę Nobla. Tomasz Pospieszny

 

TYTUŁ: Pasja i geniusz. 
Kobiety, które zasłużyły na nagrodę Nobla.
AUTOR: Tomasz Pospieszny 
WYDAWNICTWO: Wydawnictwo Po Godzinach
GATUNEK: biografie
STRON: 435
DATA PREMIERY: rok 2019


Zdjęcie autorskie Iza w labiryncie książek


To już moje kolejne spotkanie z autorem. Przeczytałam trzy wcześniejsze Jego książki, które przypadły mi bardzo do gustu*. Miałam nawet przyjemność poznać się z Panem Tomaszem przy okazji spotkania autorskiego promującego jedną z poprzednich książek. Zrobił na mnie niesamowite wrażenie nie tylko wiedzą o kobietach w nauce, ale też charyzmą, pasją i umiejętnością opowiadania. I to właśnie czuć w Jego książkach. Tę miłość i pasję połączoną z darem opowiadania.

W tej książce przedstawia nam sylwetki dziesięciu wybranych przez siebie kobiet, które miały niesamowity wpływ na rozwój nauki, ale niekoniecznie zostały docenione stosownie do swoich osiągnięć.

Oto one:

Maria Skłodowska Curie, zdobywczyni dwóch nagród Nobla z dwóch różnych dziedzin nauki.

Clara Immerwahr-Haber, żona Fritza Habera, którego badania pozwoliły na opracowanie technologii produkcji cyklonu B.

Mileva Einstein-Marić, żona TEGO Einsteina, Serbka. Wedle niektórych badaczy współautorka szczególnej teorii względności.

Harriet Brooks, współpracownica Ernesta Rutherforda, pioniera fizyki jądrowej.

Lise Meitner, naukowiec nominowany aż 48 razy do Nagrody Nobla, przez amerykanów nazwana żydowską matką bomby atomowej. 

Marietta Blau, dwukrotnie nominowana do Nagrody Nobla, nigdy jej nie zdobyła. W 1950 Cecil Powel zdobył tę nagrodę za pracę w dużej mierze opartą na pracach Blau.

Ida Tacke-Noddack, wraz z Walterem Noddackiem i Otto Bergiem odkryła w 1925 roku pierwiastek o liczbie atomowej 75.

Irene Joliot-Curie, słynna chemiczka, zdobywczyni Nagrody Nobla, żyjąca w cieniu sławnej matki.

Maria Goeppert-Mayer, laureatka Nagrody Nobla z fizyki w 1963 roku za odkrycie struktury powłokowej jądra atomowego.

Chien-Shiung Wu, zwana Chińską Madame Curie, ekspertka w dziedzinie radioaktywności. 

Wszystkie ww. kobiety były ponadprzeciętne i wybiegały poza ramy czasowe, w których żyły. Wiele je różniło, ale miały też dużo wspólnego. Nie godziły się na role społeczne, jakie im szykowało społeczeństwo, były wybitnie inteligentne, uparte i odważne. Różniło ich pochodzenie, narodowość i wyznanie. Łącza miłość do nauki. 

Dwa aspekty zwróciły moją uwagę.

Po pierwsze autor nie skupił się tylko na pracy zawodowej tych kobiet, ale krótko opisał sytuację rodzinną i tło historyczne. Wiemy, z jakich domów pochodziły i co wpłynęło na ich taką, a nie inną ścieżkę zawodową. Co je fascynowało i jak radziły sobie z przeciwnościami losu. Bardzo ciekawa lekcja życia.

Drugim jest sam sposób pisania autora. Pan Tomasz jest doktorem chemii, a nie literatem, choć autorem kilku książek. Ale to wcale mu nie przeszkadza snuć wciągających historii. Choć ja sama mam raczej nikłe pojęcie o chemii i fizyce, to wcale nie zakłócało mi zgłębiania tych opowieści. I tak jak napisałam wcześniej... W czasie czytania czuć pasję i miłość to opisywanych tematów. Tak, jak ciekawie opowiadał na spotkaniu autorskim, tak samo interesująco pisze o tych niezwykłych kobietach.  

Z tej książki wysnułam kilka wniosków. Ale o jednym napiszę: warto dążyć do realizacji marzeń bez względu na przeciwności. Bo my, współczesne kobiety, mamy ich znacznie mniej niż bohaterki tej książki.

Polecam.


*Nieskalana sławą. Życie i dzieło Marii Skłodowskiej-Curie. Tomasz Pospieszny,

*Radowa księżniczka. Historia Ireny Joliot-Curie. Tomasz Pospieszny,

*Zapomniany geniusz. Lise Meitner-pierwsza dama fizyki jądrowej. Tomasz Pospieszny

poniedziałek, 11 września 2017

Nieskalana sławą. Życie i dzieło Marii Skłodowskiej-Curie. Tomasz Pospieszny

TYTUŁ: Nieskalana sławą. Życie i dzieło Marii Skłodowskiej-Curie.
AUTOR: Tomasz Pospieszny
WYDAWNICTWO: Novae Res
GATUNEK: Literatura współczesna/biografia
STRON:  384

Egzemplarz recenzyjny dzięki uprzejmości Wydawnictwa Novae Res

Zdjęcie autorskie Iza w labiryncie książek



Na dzień dobry mam pytanie. Czy macie swojego idola? Osobę, którą uwielbiacie i cenicie.
Ja mam. Od lat niezmiennie jest to Maria Skłodowska-Curie. 
I dlatego sięgam po jej biografie. Wciąż mam niedosyt wiadomości o Niej. Wciąż mi mało. 

Ta pozycja to debiut i jednocześnie pierwsza część trylogii kobiet tworzących naukę o atomie autorstwa Tomasza Pospiesznego. 
Słowem przypomnienia, tak na szybko:
Pierwsza ukazała się w 2015 roku i nosi tytuł: "Nieskalana sławą. Życie i dzieło Marii Skłodowskiej - Curie".
Druga w 2016 roku: "Zapomniany geniusz. Lise Meitner - pierwsza dama fizyki jądrowej"
A trzecia w 2017 roku:  "Radowa księżniczka. Historia Ireny Joliot-Curie"
Wszystkie jednego autora: Tomasza Pospiesznego.

Ponieważ przeczytałam już całą trylogię, więc mogę porównać wszystkie trzy części. 
Tak jak i w kolejnych książkach, tak i w tej dużo cytatów, dat i faktów.
Cytaty pięknie odznaczone inną czcionką. Pozwalają spojrzeć na Marię oczami osób, które ją znały. Także słowa samej Noblistki. 
Interesująco przedstawione tło historyczne i obyczajowe pierwszej połowy XX wieku.
Osoba Skłodowskiej ukazana bez oceniania i moralizatorskiego tonu.
Nasza Noblistka sportretowana jako kobieta pracowita, skromna, sumienna, kochająca rodzinę i swoją pracę. 
Zapalona rowerzystka, narciarka, jedna z pierwszych kobiet, które zrobiły prawo jazdy, jedyna, która dostała dwukrotnie Nagrodę Nobla. Można by długo wymieniać. Ja poprzestanę na tym. Zdecydowanie lepiej zrobił to Pan Tomasz.

W moim odczuciu autor chciał nam opowiedzieć o Pani Skłodowskiej-Curie nie jak o wielkiej uczonej, ale jak o niezwykłej kobiecie, która wyprzedzała swoją epokę. O kobiecie, która ciężko pracowała pomimo kruchego zdrowia. O kobiecie, która kochała i dzieliła pasję z mężem. O kobiecie, która dla realizacji swoich celów wybrała się do USA.  O zwykłej i jednocześnie niezwykłej Polce, której nic nie było w stanie zatrzymać w spełnianiu marzeń. Córce, żonie, matce, naukowcu...

Wszystko napisane przystępnym językiem. Nawet dla takiego laika z chemii jak ja. Prosto, ciekawie i interesująco. 

Mam tylko jedną uwagę. W tej części trylogii brakuje mi zdjęć. A ponieważ to debiut, to przymykam na to oko. Bo wiem, że w kolejnych tomach autor się poprawił i sporo ich zamieścił. 
Więcej uwag nie mam.

Polecam szczerze.

PS. Panie Autorze, dziękuję za cenne rady.

poniedziałek, 28 sierpnia 2017

Radowa księżniczka. Historia Ireny Joliot-Curie. Tomasz Pospieszny

TYTUŁ: Radowa księżniczka. Historia Ireny Joliot-Curie
AUTOR: Tomasz Pospieszny
WYDAWNICTWO: Novae Res
GATUNEK: Literatura współczesna/biografia
STRON:  438

Egzemplarz recenzyjny dzięki uprzejmości Wydawnictwa Novae Res

Zdjęcie autorskie Iza w labiryncie książek


Dziś zapraszam na recenzję niezwykłej książki. Książki, której premiera miała miejsce kilka dni temu.
Pozycja ta zamyka trylogię kobiet tworzących naukę o atomie. Trafiła ona w moje ręce dzięki uprzejmości Wydawnictwa Novae Res. I to właśnie z niej dowiedziałam się, że jest to ostatnia część trylogii. Czyli cała ja! Zaczynać czytanie serii od ostatniej części....
Pierwsza ukazała się w 2015 roku i nosi tytuł: "Nieskalana sławą. Życie i dzieło Marii Skłodowskiej - Curie".
Druga w 2016 roku: "Zapomniany geniusz. Lise Meitner - pierwsza dama fizyki jądrowej"

A kto jest autorem? 
Tomasz Pospieszny. Myślę sobie: pierwsze słyszę nazwisko. Dzięki niezbadanym zasobom internetu pozyskałam garstkę informacji o autorze. Ale teraz nie zdradzę wszystkich. Wszystko w swoim czasie.
Kim jest twórca tej niezwykłej trylogii?
Doktor habilitowany nauk chemicznych. I już ta informacja podziałała na mnie elektryzująco. Pan doktor bierze się za pisanie? Co z tego wynikło? Jak sobie poradził? Czym prędzej zabrałam się za czytanie.

"RADowa księżniczka" to biografia "genialnej córki genialnej matki" Ireny Joliot- Curie. O matce, Marii Skłodowskiej-Curie, powstało bardzo wiele książek. I tu się przyznam bez bicia: ponieważ sama jestem zafascynowana Naszą Wielką Marią, to mam kilka jej biografii. Ale pozycji opowiadających o córce nie spotkałam. Zabrałam się z wielkim zainteresowaniem za poznawanie życia Ireny.

Nie będę tutaj pisała życiorysu Pani Joliot-Curie. To wyczerpująco zrobił Pan Autor.

Przytoczę tylko kilka faktów.

12.09 1897 roku przychodzi na świat mała Irenka, "córka chemii i fizyki".
Będąc nastolatką wraz z matką bierze udział w pierwszej wojnie światowej i organizuje służbę radiologiczną. ( cały czas próbowałam sobie wyobrazić współczesne nastolatki z nieodłącznymi telefonami w ręku, sztucznymi rzęsami i różowiastymi tipsami na miejscu Ireny. Poległam. Moja wyobraźnia dotarła do ściany ).
04.10.1926 roku Panna Curie bierze ślub z Fryderykiem Joliot. 
W 1935 roku otrzymują nagrodę Nobla z chemii za odkrycie sztucznej radioaktywności. ( i tu dopadła mnie myśl: szkoda, że Maria tego nie dożyła... umarła w 1934 roku ).
17.03.1956 roku Irena umiera.
Krócej się nie dało. A wszystko to, co pomiędzy tymi datami się wydarzyło świetnie opisał Pan Tomasz.

A moje zdanie na temat tej pozycji?

Pierwsza rzecz, która zwraca moja uwagę to szata graficzna. Pierwsza, ale nie najważniejsza oczywiście. Szata graficzna całej trylogii jest ciekawa i spójna. A to lubię. Jak to mówią? Diabeł tkwi w szczegółach.

Zdjęcie autorskie Iza w labiryncie książek

Zastanawiałam się cały czas: czego ja właściwie oczekuję od biografii? 
A co dostałam?
Oczywiście dużo dat, faktów, postaci. OK.
Dużo ciekawych zdjęć. O, to bardzo lubię. 
Interesujące tło historyczne i obyczajowe pierwszej połowy XX wieku. 
Cały wachlarz sympatii i rywalizacji w świecie naukowym i politycznym.
I to, co mnie najbardziej ujęło to, to, że autor przytacza wypowiedzi osób znających Noblistkę, słowa samej Ireny, fragmenty listów, a wszystko, dla lepszego odbioru, napisane inną czcionką. Jak to pisałam wcześniej....diabeł tkwi w szczegółach.
Pan Pospieszny zacytował Pana Profesora Jana Piskurewicza: "{jestem} zdecydowanym zwolennikiem wielu cytatów (...) Oddają one z pewnością lepiej niż ich streszczenia styl wypowiedzi, wprowadzają w klimat epoki, są czasem bardziej precyzyjne aniżeli ich omówienia". 
Pełna zgodna! Te cytaty świetnie spełniły swoją rolę.

I jeszcze o jednej kwestii muszę napisać. Przyznam się: miałam obawy... czy umysł ścisły, jakim jest w moim odczuciu pracownik naukowy UAM w Poznaniu będzie potrafił napisać interesującą książkę dla przeciętnego czytelnika? Dla czytelnika, który może nie mieć odpowiedniej wiedzy ani chemicznej, ani fizycznej. Czy będzie umiał zaciekawić i w miarę prosto przedstawić problemy z jakimi zmagało się małżeństwo Joliot i cały ówczesny świat naukowy? No cóż... Dla mnie wszystko było zrozumiałe i logiczne. Nie miałam żadnych problemów ze zrozumieniem zawiłości natury fizyczno-chemicznej. Brawa dla Autora!

I na koniec kilka refleksji po skończonej lekturze.

Niełatwo być córką znanej matki. Irena jak najbardziej zasłużyła na tę biografię. Choć czasy w jakich im (matce i córce) przyszło żyć były różne, to żadnej z nich nie było łatwo. Tak różne, a tak podobne.

Małżeństwo Joliot otrzymało Nagrodę Nobla w 1935 roku. Minęło 82 lata. A jaki w tym czasie dokonał się rozwój naukowy w każdej dziedzinie. Jak bardzo zmieniło się nasze życie. Przerażające czy fascynujące?


Na końcu tej pozycji znajduje się kalendarium, imponująca bibliografia i indeks osób. Znam osoby dla których takie informacje są ważne. To dla nich

Książka spełniła moje oczekiwania. Czytałam z zaciekawieniem. Poszerzyła moją wiedzę. Skłoniła do przemyśleń. Ta biografia zostaje ze mną.

Polecam.

PS Panie Tomaszu, a może teraz jakiś inny cykl? Biorę w ciemno.

Kruchy lód. Krzysztof Bochus

    TYTUŁ :   Kruchy lód AUTOR :  Krzysztof Bochus  WYDAWNICTWO : Skarpa Warszawska GATUNEK:  kryminał STRON : 368 DATA PREMIERY:  13 marca ...