Chemia śmierci. Zbrodnie w najtajniejszym obozie w III Rzeszy. Tomasz Bonek

 

TYTUŁ: Chemia śmierci.

 Zbrodnie w najtajniejszym obozie w III Rzeszy. 

AUTOR:  Tomasz Bonek

WYDAWNICTWO: Znak Horyzont

GATUNEK: literatura faktu

LICZBA STRON: 320

DATA PREMIERY: 3 czerwca 2021

Zdjęcie autorskie Iza w labiryncie książek

To moje pierwsze spotkanie z autorem. Oceniam jako bardzo udane. I ze zdziwienia wyjść nie mogę, bo nigdy nie słyszałam o opisywanym obozie. A tematykę drugiej wojny światowej zgłębiam od bardzo dawna.

Tomasz Bonek podjął się niełatwego zadania przybliżenia czytelnikom pewnej zapomnianej historii. Kto wie, że był obóz w miejscowości Dyhernfurth na Dolnym Śląsku, w którym Niemcy podczas wojny prowadzili eksperymenty medyczne i produkowali śmiertelną broń? Jeśli powiem: eksperymenty medyczne w czasie drugiej wojny światowej, to pewnie większość będzie miała pierwsze skojarzenie: Josef Mengele i obóz koncentracyjny w Auschwitz. Ja tak miałam, dopóki nie przeczytałam tej książki.

To, co działo się w tym obozie przechodzi ludzkie pojęcie i ciężko jest uwierzyć, że ten obóz nie istnieje w świadomości społecznej. Naukowcy syntezowali tam bojowe środki medyczne takie jak tabun i sarin. I testowali najpierw na małpach, a potem na więźniach, których nazywali elfami. Dlaczego? To trzeba doczytać samemu.

Autor bardzo skrupulatnie przedstawia historię obozu. Najbardziej przejmujące są relację świadków i więźniów. Bonek dotarł też do różnych interesujących dokumentów i zdjęć, których kopie zmieścił w książce. Wykonał kawał dobrej reporterskiej roboty. Jest to bardzo ciekawy dokument o mało znanej filii obozu Gross-Rosen, który mieścił się w miejscowości obecnie zwanej Brzeg Dolny. 

Ja zwróciłam uwagę na kilka rzeczy.

Pisarz przywraca pamięć o więźniach tego obozu. Dziękuję.

Bardzo mało, a prawie wcale, w niej samego autora. Przedstawia fakty bez oceniania, krytyki czy osobistych uwag. To zostawia czytelnikowi. Bezcenne.

Książka napisana jest prosto i interesująco. I nawet zagadnienia chemiczne przedstawione są tak, że laik zrozumie. Przynajmniej dla mnie wszystko było jasne.

Jak zwykle nie zagłębiam się w szczegóły, bo, jak zwykle, tam tkwi „diabeł”. Mnóstwo ciekawych informacji, dat, nazwisk, wydarzeń podany jest w sposób przyswajalny dla przeciętnego czytelnika. I po lekturze aż dziw bierze, że prawie nikt nie zna historii opisywanego miejsca.

Polecam.

Lekarze Hitlera. Zbrodnicza medycyna. Manuel Moros Pena

 

TYTUŁ: Lekarze Hitlera. Zbrodnicza medycyna.

AUTOR: Manuel Moros Pena

WYDAWNICTWO: Wydawnictwo RM

GATUNEK: literatura faktu 

LICZBA STRON: 392

DATA PREMIERY: rok 2019

Zdjęcie autorskie Iza w labiryncie książek

Po książki na temat medycyny w Trzeciej Rzeszy zaczęłam sięgać, kiedy zainteresowałam się osobą Josefa Mengele. Za mną już kilka przeczytanych pozycji, ale ta skusiła mnie tym, że autor jest lekarzem, a nie pisarzem czy reporterem. Skusiła, ale też miałam wiele obaw czy lekarz poruszający tematy medyczne napisze przystępnie i zrozumiale dla szerszego grona czytelników.

Książka zaczyna się od Przysięgi Hipokratesa, która brzmi jak żart w kontekście tego, o czym będziemy czytać dalej.

Rozdziałów jest 14 i każdy nie mniej ciekawy od poprzedniego.

Autor na pierwszych stronach zastanawia się nad korzeniami zła i m.in. teoriami Karola Darwina. W kolejnym rozdziale przenosimy się do USA i poznajemy eugenikę. I tu niejednego czytelnika może ogarnąć zdziwienie. Tak jak mnie. Polecam szczególnej uwadze. Potem wracamy do Republik Weimarskiej i przyglądamy się rozwojowi niemieckiej eugeniki. Na czele państwa staje Hitler i wydarzenia w Europie nabierają rozpędu. Dużo się dzieje: czystki wśród żydowskich lekarzy, akcja T4, obozy, eksperymenty medyczne. A na koniec niektórzy z nich spotkają się na procesach w Norymberdze. Niestety, tylko niektórzy.

W książce jest mnóstwo dat, wydarzeń i nazwisk. Ale autor świetnie sobie poradził. Przedstawił wszystko w sposób interesujący i prosty jednocześnie. Niektóre fragmenty czyta się z niedowierzaniem. Ja tak miałam, kiedy czytałam o obozie w Buchenwaldzie gdzie prowadzone były eksperymenty na więźniach, a dotyczyły one np. hipotermii. Pewnie każdy słyszał o eksperymentach na bliźniętach prowadzonych przez Mengele w Auschwitz. O tym też jest rozdział, ale polecam zwrócić uwagę na działania lekarzy w innych obozach. Krew się burzy podczas czytania.

Moim zdaniem jest to świetna książka o medycynie i medykach w Trzeciej Rzeszy. 

Powinna być ostrzeżeniem dla przyszłych pokoleń.

Połączenie medycyny i ideologii jest niczym bomba. Ona musi kiedyś wybuchnąć i tylko nie wiadomo ile wtedy osób straci życie.

Polecam. 

Zniknięcie Josefa Mengele. Olivier Guez

TYTUŁ: Zniknięcie Josefa Mengele

AUTOR: Olivier Guez

WYDAWNICTWO: Sonia Draga

GATUNEK: biografia

STRON: 256

DATA PREMIERY: 19 września 2018 roku

Zdjęcie autorskie Iza w labiryncie książek

Dziś książka niezwykła.

Biografia Josefa Mengele. Od 1949 roku aż do śmierci w 1979 roku.

Moje pierwsze spotkanie z autorem. Olivier Guez to dziennikarz urodzony w Strasburgu w 1974. Obecnie mieszka we Francji. I to spotkanie uznaję za bardzo udane.

Autor w sposób niesamowicie plastyczny opisuje życia Anioła Śmierci po opuszczeniu Europy w 1949 roku. Jego podróże po Ameryce Południowej, zmiany adresów i nazwisk. Nieopuszczający strach przed rozpoznaniem, samotność i wiarę w ideologię Hitlera. Czytałam z przyjemnością i dużym zainteresowaniem dopóki nie uzmysłowiłam sobie, że to nie fikcja, tylko książka na faktach.

Aż miałam ciarki na plecach...

Mnie do gustu przypadł styl autora. Bez osądzania i moralizowania. Dużo faktów i postaci. Ale wszystko podane w sposób jasny i zrozumiały. Czyta się szybko i z zaciekawieniem.

Mogłabym tu streścić fabułę, ale po co?

Książka jest napisana bardzo interesująco. Kłaniam się nisko autorowi za przygotowanie do tematu. Dobra robota! I wspaniała lekcja historii XX wieku. Dużo informacji o sytuacji geopolitycznej po drugiej wojnie światowej, ciekawie przedstawione nastroje i zmieniające się podejście do tematyki żydowskiej.

I jest coś, co mnie zadziwiło. Pomimo, że tematyka jest jak najbardziej poważna i raczej nie powinna być tematem do żartów, to jednak autorowi udało się wywołać uśmiech na mojej twarzy. Nie chcę zdradzać za wiele, ale... określenie "furtka pomiędzy zębami" jako opis uzębienia Mengele trochę mnie rozśmieszył.  W tej książce jest kilkanaście takich określeń. Zwróć na nie uwagę.

Mnie zawsze zastanawiało życie nie pokolenia Goebbelsów czy Mengele, ale ich potomków. Jak żyć z wiedzą, że z rąk osoby tobie bliskiej zginęła masa ludzi? I tutaj zwróciłam uwagę na relacje Mengele z synem. Polecam szczególnej uwadze.

I na koniec jeszcze bardzo ważna informacja. Książka idealna dla osób, które nie znają biografii Anioła Śmierci. Ja już czytałam inną, a ta tylko mnie utwierdziła w przekonaniu, że po wojnie wiele osób nie pogodziło się z przegraną Niemiec i dalej sobie żyło poza granicami państwa kultywując ideologię Hitlera.

Nie polecam osobom, które już czytały biografię Mengele. Może znudzić ciągłe powtarzanie tych samych informacji.

Ale i tak, jak dla mnie, ta jest świetna!

Polecam!