sobota, 2 listopada 2019

Wielka samotność. Kristin Hannah

TYTUŁ: Wielka samotność
AUTOR: Kristin Hannah
WYDAWNICTWO: Świat Książki
GATUNEK: literatura współczesna
STRON: 512
DATA PREMIERY: 23 maja 2018



Zdjęcie autorskie Iza w labiryncie książek




Wielka samotność to moja trzecia książka tej autorki. Wcześniej czytałam Słowika i Zimowy ogród. Ale ta jest zupełnie inna od wcześniejszych. Albo ja ją inaczej odebrałam. 

Akcja zaczyna się w latach 70. XX wieku, kiedy poznajemy rodzinę, a w niej nastoletnią Leni, matkę zakochaną w swoim mężu i ojca, który po powrocie z wojny w Wietnamie nie radzi sobie sam ze sobą. Receptą na trudne relacje w rodzinie ma być wyjazd na Alaskę i życie zgodnie z naturą. Czy ten pomysł okaże się dobry? Czy zamieszkanie z dala od cywilizacji i prowadzenie prostego życia przyniesie ukojenie?
Jak zwykle u tej autorki więcej pytań niż odpowiedzi.

Autorka poruszyła w swej powieści kilka istotnych tematów.
Trauma wojenna. Ojciec Leni nie radzi sobie w codziennym życiu. Swoją frustrację odreagowuje znęcając  psychicznie i fizycznie się nad żoną i córką. Należy zwrócić uwagę na to, że akcja książki dzieje się w latach 70. XX wieku i wtedy nie znano jeszcze pojęcia zespołu stresu pourazowego. Dziś już istnieją różne formy pomocy dla byłych wojskowych. Wtedy każdy musiał radzić sobie sam.

Przemoc rodzinna. Koło tego tematu nie można przejść obojętnie. Bita żona, która tłumaczy zachowanie męża, nie chce przyjąć pomocy przyjaciół, nie chce zgłosić na policje pobić i nie chce odejść od sprawcy. Mnie się ciężko czytało te fragmenty. Nie byłam w stanie zrozumieć całej tej sytuacji. Bardzo dobrze pokazany mechanizm przemocy i współuzależnienia.

Spojrzenie na świat oczami nastoletniej Leni, której burzliwy okres dorastania przypadł na czas mieszkania na Alasce. Przedstawienie relacji rodziców z punktu widzenia córki było ciekawym doświadczeniem. W ogóle cała złożoność otaczającego świata pokazana z perspektywy nastolatki było interesująca i skłaniająca do przemyśleń.

No i Alaska. Kraina dzika, niedostępna i groźna. Autorka świetnie oddała panujące tam warunki przyrodnicze jak i relacje międzyludzkie. To miejsce gdzie trzeba samemu zatroszczyć się o jedzenie i opał na zimę, gdzie pomoc sąsiedzka jest bardzo ważna, a wymiana barterowa jest ważniejsza od pieniędzy. Alaska ze swoimi ciemnościami, wielkim śniegiem, wyciem wilków i brakiem odgłosów cywilizacji bardzo mi przypomina polskie Bieszczady. A że kocham ten koniec Polski bezgranicznie, to pewnie dlatego tak przepadłam w lekturze. Oczami wyobraźni widziałam te dzikie krajobrazy...

Podsumowując: ciekawie przedstawione rodzina ze swoimi problemami, dobrze zarysowani bohaterowie, fabuła prowadzona pomału  i z dbałością o szczegóły i plastyczne opisy Alaski oraz zakończenie, które mnie zaskoczyło (bo nie takiego oczekiwałam, choć brałam pod uwag).

Komu polecam? Wszystkim tym, którym podobał się serial Przystanek Alaska i którzy kochają kontakt z dziką przyrodą. 

Zimowy ogród. Kristin Hannah.

TYTUŁ: Zimowy ogród
AUTOR: Kristin Hannah
WYDAWNICTWO: Świat Książki
GATUNEK: literatura współczesna
STRON: 424
DATA PREMIERY: 2 kwietnia 2014
DATA TEGO WYDANIA: 4 września 2019


Zdjęcie autorskie Iza w labiryncie książek


Moją znajomość z tą autorką zaczęłam od Słowika, książki, która wzbudziła same zachwyty. U mnie było, pisząc wprost, bardzo średnio. Nie zrozumiałam całego tego medialnego entuzjazmu, ale postanowiłam dać autorce drugą szansę.
Za to Zimowy ogród, choć w moim odczuciu, dużo mniej znany niż wyżej przytoczony Słowik, podbił moje serce i zawładnął wyobraźnią.

Zimowy ogród to powieść, która przedstawia pewną rodzinę, która ma swoje tajemnice. A dokładnie matka dwóch córek je ma. I kiedy ojciec leży na łożu śmierci, to prosi żonę o wyjawienie sekretów z przeszłości. Tak w skrócie można przedstawić fabułę.
Ta książka ma dwa wątki: współczesny i przeszły. We współczesnym poznajemy córki, którym życie ułożyło się bardzo różnie, ale łączy je niezrozumienie wobec zachowań matki. Wątek z przeszłości to wspomnienia rodzicielki, tak bolesne i traumatyczne, że nie chce do nich wracać.
Autorce udało się przedstawić relacje we współczesnej rodzinie w sposób ciekawy. Jak łatwo jest osądzać bliźnich nie znając ich doświadczeń. Jak trudno zrozumieć decyzje bliskich. Jak trudno wyobrazić sobie pewne zachowania i wybory z czasów wojny w spokojnym czasie pokoju. 
Wojenny Leningrad i współczesne USA. Rosyjska mentalność kontra amerykański komfort. Dwa światy tak bardzo różne. Trudne do połączenia i zrozumienia.
Ta powieść zmusiła mnie do przemyśleń. Musiało upłynąć wiele dni od zakończenia czytania, abym mogła o tej książce napisać. Ile cierpienia może znieść kobieta? Czy można zapomnieć o piekle, które przeżyło się na ziemi? Czy można zrozumieć przeszłość? Czy tajemnice rodzinne mogą wpływać na przyszłość? 
Mnóstwo pytań i niewiele odpowiedzi.
Do gustu przypadł mi także sposób prowadzenia fabuły. Autorka po troszku uchylała tajemnice z przeszłości powodując u mnie wzmożoną ciekawość. Nie mogłam się oderwać od czytania, bo chciałam się jak najszybciej dowiedzieć jak skończy się ta historia.
A sam opis wojennego Leningradu tak sugestywny, że momentami było mi zimno. Bardzo dobrze oddane realia opisywanych czasów i wydarzeń.

Moim zdaniem ta książka jest dużo lepsza od budzącego zachwyty Słowika. Tutaj w wątku współczesnym mamy trudne relacje rodzinne, a w wątku z przeszłości niewyobrażalne doświadczenia i wybory. 

Polecam wszystkim, którzy lubią historie rodzinne z tajemnicami w tle.

wtorek, 22 października 2019

Wagonem towarowym do wolności. Marek Wyszomirski-Werbart

TYTUŁ: Wagonem towarowym do wolności
AUTOR: Marek Wyszomirski-Werbart,
WYDAWNICTWO: Novae Res
GATUNEK: historyczna
STRON: 440
Data premiery: 2017 rok


Zdjęcie autorskie Iza w labiryncie książek

To moje pierwsze spotkanie z autorem. I to jak najbardziej pozytywne.
Nie będę ukrywać, że zaintrygował mnie tytuł i okładka. 
A jak ma się do nich treść?

Autor, rocznik 1943, zadebiutował w 2013 roku książką "Chyba nie mogę Pani posądzić o demonizm. Witkacy".  Jest człowiekiem wielu talentów: filmowiec, alpinista, geolog, grafik, malarz, jubiler. I pisarz. 

Wagonem towarowym do wolności to opowieść o cywilach w czasie drugiej wojny światowej. Ludziach, którzy chcieli żyć i przeżyć w okupowanej Polsce. Katarzyna i jej rodzina muszą zmagać się realiami wojennymi. Mieszkając w Warszawie obserwują powstanie w getcie warszawskim, powstanie warszawskie, ostatnie dni wojny i pierwsze w socjalistycznej ojczyźnie.

I choć na początku wydawało mi się, że język jakim posługuje się autor jest oszczędny i prosty, to wraz z przerzucanymi kartkami, doszłam do wniosku, że to bardzo dobry i celowy zabieg. Bo to o czym czytamy nie wymaga „kwiecistego" słownictwa. Przeżycia bohaterów, ich uwagi, emocje i doświadczenia pokazane zostały bez osądzania. Nic tu nie jest jednoznaczne i czaro-białe. To życie weryfikuje postawy każdego z nich. Stają przed trudnymi wyborami i muszą ich dokonać choć nie zawsze jest to tak proste jak może się wydawać. I po raz kolejny utwierdziłam się w przekonaniu, że bycie dobrym człowiekiem nie zależy od narodowości. 

Ale oprócz wojennej rzeczywistości proponuję zwrócić uwagę na realia pierwszych chwil po wojnie. Socjalistyczna Polska okazuje się zupełnie inna niż oczekiwania osób, które przeżyły wojnę. Wiele z nich zastanawia się nad pojęciem „ojczyzna". Jak żyć, kiedy skończyła się wojna? I jak odnaleźć się w nowej Europie?

Książka jest idealna dla czytelników, którzy uwielbiają powieści inspirowane prawdziwymi wydarzeniami, z wyrazistymi bohaterami, dobrze odmalowanym tłem historycznym. Powieściami,  które zostawiają człowieka z pytaniami i dają powód do rozważań.


Egzemplarz recenzyjny dzięki uprzejmości Wydawnictwa Novae Res

czwartek, 17 października 2019

Rodzina. Louise Jensen

TYTUŁ: Rodzina
AUTOR: Louise Jensen
WYDAWNICTWO: Burda Publishing Polska
GATUNEK: thriller
STRON: 368
Data premiery: 18 września 2019 


Zdjęcie autorskie Iza w labiryncie ksiażek



To moje czwarte spotkanie z autorką i kolejne udane.
Za mną już „Prezent" i „Surogatka", „Randka". „Siostra" czeka już na czytniku. 
Jensen mogę zaliczyć do moich ulubionych autorek.
Choć z jej książkami mam problem: trudno napisać cokolwiek o fabule, by nie zdradzić istotnych faktów. I nie zepsuć frajdy potencjalnemu czytelnikowi.

Przed przystąpieniem do lektury należałoby się zastanowić co dla nas znaczy słowo „rodzina". Jest to istotne w kontekście fabuły tej książki. Czym dla Ciebie jest rodzina? Grupą osób powiązaną krwią? Podstawową komórką społeczną? Zbiorem osób, którą cechuje więź formalna, materialna czy uczuciowa? Polecam chwilę na zastanowienie.

Nie będę streszczać fabuły. W innych miejscach możecie to znaleźć.
Napiszę tylko o tym, co przykuło moją uwagę.

Narracja prowadzona z punktu widzenia kilku osób. Raz patrzymy na sytuację z perspektywy córki, a raz matki. Lubię ten zabieg w thrillerach, bo pozwala szerzej spojrzeć na omawiane wydarzenia.

Świetnie wykreowany klimat zamkniętej społeczności. Niewielka przestrzeń, kilkoro ludzi, każdy z problemami. Charyzmatyczny lider, zdyscyplinowani współtowarzysze i wspólna idea.

Atmosfera tajemniczej farmy jest bardzo dobrze przedstawiona. Duży dom, lasy wokół, brak kontaktu ze światem zewnętrznym. Nocne światło, wiatr uderzający w dach, deszcz zacinający w okno, ogrodzenie pod prądem, wysoki ogradzający mur, tajemnicze zabudowania nieużywane od lat. Wszystko to razem tworzy ciekawe tło.

Rodzina jako temat przewodni. Dlatego polecałam wcześniej uwadze. Matka i córka. Córka i ojciec. Relacje, które są bardzo skomplikowane. A tajemnica goni tajemnicę. Każdy z członków rodziny ma jakąś. Ale nie chce jej ujawnić. Do czego to wszystko prowadzi? 

Fabuła poprowadzona tak, że wraz z przerzucanymi kartkami odkrywamy pomału kolejne sekrety, które zmieniają odbiór faktów. Co zmienia też nasze postrzeganie bohaterów. Autorce udało się rozbudzić moją ciekawość tak, że przez cały czas lektury zastanawiałam się co jest prawdą, a co nie. Zaskakujące zwroty akcji powodowały u mnie przyspieszone bicie serca.

Zwróciłam także uwagę na temat manipulacji. Jak łatwo, okazując fałszywą empatię i mówiąc to, czego chce wysłuchać druga osoba, kierować innymi osobami i wmawiać im pewne „prawdy". Zaprawdę zaskakujące. Jak łatwo.

Podsumowując: świetny thriller, z dobrze wykreowaną atmosferą tajemniczości i niedomówień, świetnie poprowadzoną fabułą i ciekawie poruszoną tematyką rodziny jako zbiorem relacji pomiędzy jej członkami.

Polecam.

wtorek, 15 października 2019

Sekret rodziny von Graffów. Bożena Gałczyńska-Szurek

TYTUŁ: Sekret rodziny von Graffów
AUTOR: Bożena Gałczyńska-Szurek
WYDAWNICTWO: Szara Godzina
GATUNEK: literatura współczesna
STRON: 288
DATA PREMIERY: 22 lipca 2019 


Zdjęcie autorskie Iza w labiryncie książek



Często zastanawiam się czym kierują się inni czytelnicy, wybierając tę, a nie inną książkę. Trapi mnie to, bo sama mam często problem którą książkę zacząć czytać jako następną. Czy to jest znany autor, okładka czy opis na obwolucie?  A może tematyka? Ja lubię lektury, w których bohater odkrywa rodzinne tajemnice. A to one najczęściej wywracają do góry nogami życie członków tej rodziny. I to był powód, aby sięgnąć po tę powieść. Już tytuł zapowiadał ciekawą lekturę. A kiedy doczytałam, że te sekrety sięgają aż drugiej wojny światowej, to wiedziałam, że muszę przeczytać.

Zarys fabuły jest interesujący: umierający dziadek prosi swoją wnuczkę, aby udała się do Zamościa i poszukała informacji o przodkach. Nie byłoby nic w tym może fascynującego, gdyby nie to, że dziadek jest głową szanowanej arystokratycznej niemieckiej rodziny i umiera. U schyłku życia pragnie poznać przeszłość swojej rodziny. Maria, wychowana przez niego wnuczka, jest dziennikarką i ma zupełnie odmienne poglądy życiowe i polityczne od staruszka co jest kością niezgody pomiędzy nimi. Co odkryje Maria i czy senior van Graff będzie zadowolony z tych poszukiwań? 

Powieść ta porusza wiele ciekawych tematów. 

Poszukiwania swoich przodków.
Rodzinne stosunki międzypokoleniowe, jak np. pomiędzy Marią a Hansem.
Relacje polsko-niemieckie, wojenne i współczesne.
Poglądy polityczne jako źródło nieporozumień w rodzinie.
Stereotypy narodowościowe i problemy językowe.
Zamość i okoliczne tereny jako miejsca o zapomnianej, w moim odczuciu, historii.
Temat Dzieci Zamojszczyzny rzadko jest poruszany w książkach, a tu świetnie wpleciony w historię rodzinną.

Co mnie najbardziej ujęło?

Tło historyczne świetne odmalowane.
Kłaniam się autorce za zgłębienie tematyki wojennej.
Dziękuję za przypomnienie tak smutnego faktu, jakim była przymusowa wywózka dzieci z Zamojszczyzny, który to fakt nazwano Action Zamość. W ramach tej akcji 30 tysięcy (!!!) dzieci wywieziono z tych terenów.
Cudownie przedstawienie współczesnego Zamościa i okolic. Aż chcę się tam jechać.
Świetnie poprowadzona fabuła, która nie pozwoliła mi odłożyć książki ani na chwilę.
Zwroty akcji niespodziewane i interesujące.
Zakończenie, choć ciut przewidywalne to i tak ciekawe.

Co mnie drażniło? 
Współczesny wątek romantyczny, czy jakby go tam nazwać. Nie lubię i nic na to nie poradzę. Wątek Marii i Andrzeja dla mnie zbędny.
Okładka, która, jak dla mnie, nie pasuje do treści i gdyby nie opis, to był nawet na tę powieść nie spojrzała.

Dla kogo, więc jest ta lektura?
Dla osób, które lubią historie rodzinne z tajemnicami z przeszłości, dobrze odmalowane tło historyczne, niespodziewane zwroty akcji i ciekawe zakończenie. 

Polecam.

środa, 25 września 2019

Tylko przeżyć. Prawdziwe historie rodzin polskich żołnierzy. Sylwia Winnik

TYTUŁ: Tylko przeżyć.
 Prawdziwe historie rodzin polskich żołnierzy.
AUTOR: Sylwia Winnik
WYDAWNICTWO: Wydawnictwo Znak 
GATUNEK: literatura faktu
STRON: 302
DATA PREMIERY:  27 lutego 2019


Zdjęcie autorskie Iza w labiryncie książek



Dziś spróbuję zachęcić Cię do przeczytania niezwykłej książki.
Budzi ona niesłychane emocje i nie pozostawia czytelnika obojętnym.

Autorka wysłuchała kilkunastu osób, którym było dane doświadczyć okropieństw wojny. Ale oddała też głos osobom, które nie były, co prawda, na misji pokojowej, ale są członkami rodzin żołnierzy, jak np. żony czy dzieci. 

Kiedy myślę „wojna", to mam przed oczami wyobraźni drugą wojnę światową. Walkę z okupantem, obronę kraju i troskę o rodzinę. A co kiedy mężczyzna wyjeżdża do innego kraju i nie walczy o swoją ojczyznę? Kiedy zostawia rodzinę i jedzie w tak odległe miejsca jak Irak czy Afganistan? Czy można zrozumieć jego decyzję? 

W trakcie czytania nasuwa się mnóstwo pytań. Pytania zadają też bohaterowie książki.
Żołnierze czy też ich rodziny opowiadają o swoich emocjach, przeżyciach i wątpliwościach. I jeśli myślisz, że są to opowieści słodkie i pełne zachwytu to muszę wyprowadzić Cię z błędu. 
Żołnierze opowiadają o swojej tęsknocie, strachu i trudnych powrotach do kraju. Żony opisują swoje codzienne życie bez męża przy boku, a także o problemach i radościach. 
Dzieci o codzienności bez ojca, a kapelan wojskowy o trudach posługi kapłańskiej w czasie wojny.
I choć każda z tych opowieści powodowała u mnie łzy w oczach, to najbardziej poruszyło mnie wyznanie właśnie kapelana. Jak trudno wspierać żołnierzy, kiedy widzi się na co dzień wszystkie te okropne rzeczy, które dzieją się na wojnie? Jak samemu znaleźć siłę, by pomagać innym? 

Książka ta jest dla mnie szczególna. Dlaczego? Bo znam osobiście kilku żołnierzy, którzy byli w Iraku lub Afganistanie. Znam podobne historie wysłuchane na żywo. I zgadzam się z wieloma opowieściami zamieszczonymi w tej książce. Pamiętam komentarze ludzi np. o tym jakie to pieniądze żołnierze zarobili na nie swojej wojnie i jakie mają teraz majątki. Ale nikt nie spytał jakim kosztem to wszystko zdobyli i jaką cenę zapłacili. Bo nie każdy powrót z misji okazywał się szczęśliwym powrotem...

Podsumowując: zanim skomentujesz decyzję żołnierza czy jego rodziny przeczytaj tę książkę. Ukazuję ona słodko-gorzki obraz współczesnego żołnierza, jak i polskiej armii. Bo nie zawsze jest tak świetnie jak wygląda to w mediach. 
Podczas czytania emocje gwarantowane, a po lekturze jest mnóstwo powodów do przemyśleń.

Polecam.

sobota, 21 września 2019

Okna na błysk. Myj okna w 9 sekund. Stanisław Biernat

TYTUŁ: Okna na błysk. Myj okna w 9 sekund.
AUTOR: Stanisław Biernat 
WYDAWNICTWO: Novae Res
GATUNEK: poradnik
STRON: 73
DATA PREMIERY: maj 2019


Zdjęcie autorskie Iza w labiryncie książek




Po książki sięgam z różnych powodów. Korzystam z poradników, ale nie robię tego zbyt często. W moim odczuciu w dobie internetu, gdzie można znaleźć prawie wszystko w sieci, to byt poradników jest troszkę zagrożony.
Ale po ten zbiór porad sięgnęłam trochę z przekory. Pomyślałam sobie: cóż nowego może mi powiedzieć FACET o myciu okien? Mnie, kobiecie, która myje okna we własnym domu od ponad 20 lat. Chciałam się przekonać i przeczytałam. I co z tego wynikło?

Ponieważ Terry’emu „Turbo” Burrowsowi z Wielkiej Brytanii umycie trzech szyb o standardowym wymiarze zajęło 9,14 sekundy, to ja postanowiłam podać 9 powodów dla których trzeba przeczytać tę książkę:

1. Autor jest praktykiem. Żyje z mycia wielkich powierzchni szklanych.
2. Biernat oprócz doświadczenia przeszedł wiele szkoleń i kursów z zakresu mycia okien.
3. Autor wskazuje na pewne marki środków czyszczących czy innych rzeczy, ale decyzje o zakupie pozostawia czytelnikowi. Nie namawia i nie każe kupować. Nie odebrałam tego jako lokowania produktu.
4. Wiedza zawarta w książce podana jest w sposób przystępny, bez używania fachowych czy niezrozumiałych określeń.
5. Autor nie kreuje się na wszystkowiedzącego w omawianym temacie. Wielokrotnie podkreśla, że to o czym pisze wynika z jego doświadczenia.
6. Wiedza jest usystematyzowana. Można czytać po kolei, albo tylko interesujący nas temat.
7. W książce są zdjęcia i opisy pokazujące różne techniki mycia szyb. Gdyby komuś to nie wystarczyło, to autor podaje informacje gdzie można znaleźć filmiki na których obejrzymy to o czym pisze.
8. Autor zdradza kilka sekretnych sposobów na mycie okien. Ja, niedowiarek, musiałam sprawdzić, czy działają. I już obejdę się bez płynu do mycia okien zakupionego w sklepie. 
9. Książka napisana jest bez zadęcia i pouczania czy krytykowania. Lekko i z humorem. Czyta się z przyjemnością i zainteresowaniem. A po skończeniu lektury czytelnik od razu idzie myć okna, aby zweryfikować, czy to co przeczytał jest prawdą.

Stanisław Biernat udowodnił mi, że całe życie warto się uczyć i nie zamykać się na nowości. Po zastosowaniu rad i wskazówek zawartych w tym poradniku zmieniłam podejście do mycia okien. Robię to częściej i z przyjemnością. Przetestowałam sposoby i środki do mycia okien, unikam błędów, które do tej pory popełniałam. Czas mycia powierzchni szklanych takich jako okna, drzwi czy lustra skróciłam co najmniej o połowę i nie jestem tak zmęczona jak poprzednio.

Podsumowując: polecam!


                         Egzemplarz recenzyjny dzięki uprzejmości Wydawnictwa Novae Res



Kruchy lód. Krzysztof Bochus

    TYTUŁ :   Kruchy lód AUTOR :  Krzysztof Bochus  WYDAWNICTWO : Skarpa Warszawska GATUNEK:  kryminał STRON : 368 DATA PREMIERY:  13 marca ...